Birden aklıma geldi burası... benim bi blog vardı noldu yaa dedim.. en son ben gidiyom demişim.. gidiş o gidiş.... ne çok zaman geçti.. bu geçen zaman zarfında bi sürü şey oldu ama bi o kadar da hiç bişey değişmedi aynı tas aynı hamam devam ediyo hayat... yeni bi iş buldum, evlendim, çocuğum oldu, 5 ay kuvözde yattı, oğlum doğduktan 1 ay sonra kayınpederimi kaybettik.. eşim için çok zordu, destek olmaya çalışmak da öyle... insanın babasını kaybetmesi çok kötü bişey.. bunun tarifi de çok kötü.. o hissi, duyguları yaşamak herşeyden ağır...
şimdi bi otel odasındayım... tek ayağım masanın üzerinde, önümde şirkete yaptığım masrafları yazmak için açtığım bilgisayarım ve fonda grup 84: Şimdi Hayat...!
yeniden yazmaya başlayasım geldi bu bloga... hadi bakalım Bismillah..
gidiyorum buralardan.. yeni rüzgarlara yelken açtım.. .biraz takılıyım oralarda bakalım ne çıkıcak bi link de atarım buraya eşek değilim ya... beni bekle anacım.. zaten başka işin mi var?
"Allah herkesi eşit yaratmıştır.. Statü farkı diye bir şeyi insanoğlu kendi yaratmıştır."
dedi bir arkadaşım.
Bugüne kadar hiç üzerine düşünmemiştim... Bir doktor nasıl hastasını aşağıyarak konuşabilir ki? Kim kime muhtaç? Doktor işe muhtaç, hasta onun ekmek parası... ama hastaya tepeden bakarak aşağıyarak konuşmalar(!) Hastanede diğerlerinin temizlik görevlilerine bakışı bile farklı... Dışarda o insanları üniformasız görseler aynı şekilde davranmazlar. Üniformalar karşı karşıya gelince insanın içindeki o kahrolasıca şey böbürlenme mekanizmasını aktif hale getiriyor hemen ve beyazlar içindeki diğerinden üstün görüyor kendini... Seni ondan üstün kılan nedir acaba?
O kendini çok bişey zannedenlerle konuşsak eminim hepsi insanlara tepeden bakmadıklarını, statü farkının çok yanlış olduğunu, kendilerinin herkesle muhabbetleri olduğunu, vs vs anlatır anlatır dururlar... Yaptıklarının farkında mı değiller yoksa farkındalar da bilinçleri bunu örtmeye mi çalışıyor anlamıyorum.
Yaptıklarını yüzlerine vursak nasıl bir tepki alırız? Kabullenirler mi? İnkar mı ederler yoksa..? Bu konuşma hiç olmamış gibi devam mı ederler? Yoksa bizi de alt statüde görmeye başlayıp aşağılamaya, tepeden bakmaya mı başlarlar..? Bize böyle davranılmasından korktuğumuz için bütün bunlara hiç tepki vermeden, sistem içinde kaybolup, fark edilmeden yaşamaya çalışanlardan mı oluruz?
İŞ bulduuummm :)) dün işteki ilk günümdü ve that was awesome :D sonunda kırdım şeytanın bacağını.. askerlik bittikten tam 1.5 ay sonra nihayet oldu.. tamam çok yüksek maaşlı bi iş değil ama hiç olmazsa kendi memleketimde yol param kiram ev masrafım yok.. bana yeter.. hem bi yerden başlamak gerek..
beni takip edin.. şirket CEO'luğu için ilk adımı atmış bulunuyorum..
Bi otursa sandalyeye, arkasına yaslansa... İç çekerken bi başlasa düşünmeye yaptıklarını...
"Asker oldum.. Savaşlara katıldım.. Sözümün dinlenmediği yerde haklı çıktım.. Savaşlar kazandım.. Sisteme karşı geldim.. Askerlikten istifa ettim.. Anadoluya geçtim.. Bi millet benim peşimden geldi.. (ne ağır bir sorumluluk) yoklukta savaştık.. en küçük hata bile koca millete mal olurdu.. hata yapmadık.. Cumhuriyet'i kurduk.. Onun başına geçip tek efendisi olabilirdim ama millete armağan ettik.. Devrimler... İnkılaplar..... Millete adanmış bir hayat.. tam bağımsız ülkem.. hür milletim.. bunu başardık.. yıllar sürdü ama başardık.. eziyetliydi, zahmetliydi ama başardık.. koca dünyaya rağmen başardık.."
Resme bi daha bakın.. bütün bi büyük işleri başarmış bi adamın vakurluğu yok mu oynadığı zeybekte.. Hiç yılmamışlığın, vazgeçmemişliğin asaleti yok mu..
Büyük bir işi başarmış olmanın içinde yarattığı çocuksu sevinci siz de görebiliyor musunuz?
uff pıfff bilmem ne... 1 aydır iş arıyorum tık yok... hayır hiç ses yok ya.. bi arayın telefonda konuşalım ön görüşme olsun.. çağırın yüzyüze görüşelim gerekirse olmadı deyin sepetleyin.. ama bişi olsun bi hareket yaa.. öylece oturuyorum.. annem git simit yada pazarda su sat diyo.. bişeyler olsun n'olur.. bi hareket istiyorum.. oturduğum yerde beklemekten sıkıldım